امروزه هنوز بیش تر شعرهای جدی مدرن است ، ولی ادبیات مدرنیسم به سادگی خلاصه و چکیده نشده است . ابا این حال عناصر کلیدی مدرنیسم را می توان به صورت زیر دانست :

آزمون گرایی experimentation

 تقابل با رئالیسم ( واقعگرایی ) anti-realism

 سلیقه گرایی فردی ( عدم پیروی از الگوهای مسلط ) individualism

 تاکید بیشتر بر اندیشه تا بر جنبه های احساس برانگیز

مدرن نوشتن چالشگریی است و از این نظر برای مطالعه ی دانشگاهی مناسب می شود . در ضمن خیلی از شاعرانی که از دانشگاه بیرون می آیند ( این مربوط به امریکاست بیشتر ! پیپ قرمز )  با شیوه های مدرنیسم  شروع به شعر نوشتن می کنند . در نتیجه باید فرض های مدرنیسم را بدانیم تا آثار آن ها قابل ارزشیابی باشد  و چون پست مدرنیسم هنوز بی محابا و اختیاری به نظر می رسد ، نوشتن در بعضی از فرم های مدرنیسم احتمالن بهترین راه ارزشیابی اثر می تواند باشد . چه قدر باید از شیوه ها و فرض های مدرنیسم دانست ؟

باید شعر ، نقد ( چیزی که هنوز به لحاظ علمی در ایران تقریبن نداریم ! پیپ قرمز ) و تئوری ادبی، زیاد خواند. مدرنیسم جنبشی پیچیده و متنوع بود . مدرنیسم از سمبولیسم ، کنایی بودن آن و تمایل آن به  آراسته کردن احوالات ذهنی را گرفت. از رئالیسم سبک مدنی و تصمیم به شکستن تابوها را وام گرفت .  از رمانتیسیسم دیدگاه هنرمند - مرکزی و بازگشت به خرد ستیزی و توهمات به آن رسید و مجموعن مشکلات بسیار . هیچکس نمی خواهد این شیوه را که در 100 سال گذشته بهترین کارها در آن نوشته شده است بدنام کند اما شاعر پیشرو باید از محدودیت های آن آگاه باشد . بدعت برای بدعت در نهایت به یکنواختی و دلزدگی می رسد و جنبش های ادبی به مد و تبلیغ رسانه ای ختم می شود . البته خود - مرکزی بیرحمانه ی مدرنیسم لایه های اندیشمندانه ای را آفرید که به طور موشکافانه ای وضعیت مدرنیسم را حفظ کرد .

اثر مدرن بسیار اندیشمندانه است ، جنبش هنر- برای - هنر که ناپایسته و تلویحی شد . زیرساخت های مدرنیسم تمایل دارند که خود - تاییدگر - بر اساس روانشناسی فرویدی ، به لحاظ کلامی زیرکانه باشند و سلیقه گرایی فردی ، ضدیت با واقعگرایی و فرا تاکید بر خردستیزی در آن بیداد می کند . این مفاهیم شاید کاملن ساختگی نباشند اما بنا به مقاله های معتبر ، توافق عمومی هم کسب نکرده اند . اثر مدرن وضع معتبر و تثبیت شده ای از المان های گفته شده را به شما نشان می دهد اما احتمالن وجهه ی آوانگارد و عمومیت وسیعی هم ندارد.

چند پیشنهاد :

1- در شعر امروز ، به واسطه ی دانشگاه ، کتابخانه های عمومی و فنآوری انتقادی گسترده، مدرنیست بسیار دیده می شود ( این مربوط به کشورهای پیشرفته است ! پیپ قرمز ). پس ، از کارهای شاعرانی مانند ییتس Yeats ، فراست Frost ، پاوند Pound ، الیوت Eliot ، والس استیونس Stevens ، ویلیامز Williams و دیگران شروع کنید و دلبستگی هایتان را به گذشته ، شعر سنتی و نیز آینده ، شیوه های پست مدرنیسم دنبال کنید .

2 -  در کوشش های اولیه تان  کارهای قوی تر مدرن را الگو قرار بدهید . این طور درباره ی اثر شاعران بیش تر می آموزید و کارهای تان قابل قبول تر در جامعه ی شعر می شود .

3 -  زندگینامه ی هنرمندان مدرنیست را بخوانید تا بدانید که چطور و چرا نو - اندیشی کردند. سپس زیبایی شناسی و فلسفه ی جهانی قرن نوزدهم را بخوانید تا درباره ی مدرنیسم دید وسیع تری پیدا کنید .http://peepeghermez.blog.com//